۱۳۸۸ اردیبهشت ۱۵, سه‌شنبه

هدف جديد ايران: مصر

هدف جديد ايران: مصر


عبدالمنعم سعيد علي
گزارش وال ستريت ژورنال درباره توازن جدید نیروها در منطقه ‏ ‏مصر در تاريخ 8 آوريل از کشف يک شاخه حزب الله که در داخل مرزهايش به فعاليت مشغول بود، ‏خبر داد. اين اعلام، امکان نگرشی کم نظير به نحوۀ دخالت ايران و عواملش در خاورميانه را فراهم ‏می آورد.‏به گفته مقامات مصری، اين شاخه سرگرم طراحی حمله به اماکن توريستی در سينا، نظارت بر اهداف ‏استراتژيک نظير کانال سوئز و انتقال سلاح و پول به حماس بوده است. حسن نصرالله رهبر حزب الله ‏پذيرفته است که رهبر اين شاخه يکی از اعضای حزب الله بوده و سرگرم تدارک «کمک های ترابری ‏برای براداران فلسطينی در حمل و نقل تسليحات و افراد» بوده است.‏اين اقدام که از سوی يک شاخه جسور حزب الله صورت گرفته است، تحت پشتيبانی و تشويق ايران ‏انجام شده؛ کشوری که به دنبال افزايش قدرت خود در ميان کشورهای عرب خاورميانه است. نشانه ‏های غير قابل انکاری از اقدامات هدفدار ايران، برای خرابکاری در تلاش های منطقه ای دولت مصر ‏جهت ايجاد ثبات در شش ماه گذشته موجود است. حماس به تحريک ايران، از قبول تمديد آتش بس شش ‏ماهه با اسرائيل تحت ميانجيگری مصر سر باز زد. اين اقدام به جنگ غزه در ماه دسامبر انجاميد. در ‏بحبوحۀ اين جنگ، نصرالله از مردم مصر و ارتش آن کشور خواست به شهر رفح هجوم ببرند و مرز ‏رفح با غزه را به زور باز کنند؛ اقدام تحريک آميزی که شورش و طغيان را تبليغ می کرد. ‏پس از پايان جنگ غزه، مصر دوباره تمام توان خود را برای برقراری آتش بس طولانی مدت به کار ‏گرفت. اما ايران به رهبران فلسطينی فشار وارد کرد تا دربرابر آتش بس مقاومت کنند. تلاش های ‏ممتد قاهره برای تشکيل دولت متحد فلسطين، از طريق کنار هم نشاندن فتح و حماس، نيز تحت الشعاع ‏فشار شديد ايران بر حماس قرار گرفته است. ‏تهران، مصر را بزرگترين رقيب خود در منطقه قلمداد می کند و آنرا قوی ترين کشور عربی در مقابل ‏نفوذ منطقه ای خود می بيند. اقدام حزب الله در مصر نيز بايد در همين راستا ارزيابی شود. حزب الله ‏با ايفای نقش در خط مقدم ايران، به تحت الشعاع قرار دادن فرآيند ديپلماتيکی دست زده که خود می ‏تواند روزی به راه حل دو دولت برای مناقشه اسرائيل- فلسطين بينجامد.‏تلاش های مستمر مصر برای برقراری صلح در منطقه و تشويق ساير کشورها به ادامه اين مسير، ‏موقعيت ايران برای تبديل شدن به تنها قدرت بالقوه منطقه و پيگيری امور افراطی از سوی آن کشور ‏را با خطر روبرو کرده است. به همين دليل، تهران در پی بی اهميت جلوه دادن دورنمای صلح است و ‏به همراه عوامل خود، اعتقاد دارد اين روشی برای مهار مصر است. از سوی ديگر، منافع امنيتی ‏مصر در خليج (فارس) و نقش سنتی آن کشور در برقراری ثبات منطقه ای، به عنوان يک مانع آشکار ‏دربرابر بلند پروازی های منطقه ای ايران ارزيابی می شود. ‏موقعيت حاضر، برای باراک اوباما و اعضای دولت وی که از دور به مسائل نگاه می کنند، قابل درک ‏است. توافق نهائی در مناقشه اسرائيل و فلسطين، منتهای خواست آمريکا برای مهار نفوذ فزايندۀ ايران ‏در خاورميانه است.‏در همين حال، دولت اوباما بايد دولت دست راستی اسرائيل را متقاعد به پذيرش راه حل دو دولت و ‏خواست بين المللی کند. ضمناً بايد برای پايان بخشيدن به شهرک سازی غيرقانونی يهوديان که اکنون ‏بيش از هر زمان ديگری صلح را تهديد می کند، چاره ای بيانديشد. ‏تمرکز دولت آمريکا بر روی معضل برنامه هسته ای ايران، نبايد اذهان را از رويکرد اين کشور به ‏فرآيند صلح و حمايت آن کشور از تروريسم دور کند. چالش ايران برای وضعيت منطقه، چند وجهی ‏است، و به همين دليل واشنگتن بايد يک رويکرد فراگير را برای فرآيند نوپای تماس خود با ايران ‏مدنظر داشته باشد.‏آقای علی، مدير مرکز مطالعات سياسی و استراتژيک الاهرام در قاهره است.‏منبع:روزآنلاین

هیچ نظری موجود نیست: